Vóór sessie één
Welkom. Dit werk vraagt veel van ons. Hier kunnen we er even iets van neerleggen en samen oefenen.
Kom zoals je bent, en neem wat helpt.
Recipes for Wellbeing
Vertaald vanuit het Engels met hulp van AI. Lees deze pagina in het Engels
Voor volwassenen die door hun werk voor verandering steeds in gespannen, verdeelde ruimtes terechtkomen, om samen te oefenen: onszelf begrijpen, verbinding maken over verschillen heen en standvastig blijven onder druk, zodat we in het werk kunnen blijven zonder onszelf uit te putten.
Als dit zwaar wordt, ga dan naar Zorg.
Vóór sessie één
Welkom. Dit werk vraagt veel van ons. Hier kunnen we er even iets van neerleggen en samen oefenen.
Kom zoals je bent, en neem wat helpt.
Recipes for Wellbeing

Lees hieronder hoe de sessies werken, en daarna de sessie vóór de eerste. Bij elke sessie staan de les en de kaarten waarop ze gebouwd is, en de plannen kun je gratis downloaden en aanpassen voor je groep.
Lees het welkom hierboven voordat je begint. Tussen de sessies door is het logboek van jou, om te gebruiken voor en na een moeilijk gesprek.
Het traject heeft tien sessies van ongeveer 75 minuten. De acht in het midden zijn elk gebouwd op één les van deze site en herwerkt voor volwassenen.
Elke sessie opent met een oefening van vijf minuten en een korte inleiding, en geeft daarna de meeste tijd aan het gesprek en de hoofdactiviteit.
In de week daarna doet ieder van ons één klein experiment in de eigen pleitbezorging.
Daarna spreken we een of twee groepsgenoten om samen te begrijpen wat er gebeurde.
Je kunt elke adem- of lichaamsoefening overslaan, zonder een reden te geven.
De lessen voor de klas achter de sessies
Wat dit is, en waar de inleidingen vandaan komen
Bewaar de 10 sessiepagina's, hun plannen als platte tekst en deze pagina op dit apparaat, zodat ze ook zonder verbinding openen. Alleen de pagina's worden bewaard. Niets wat je schrijft komt erin, en je kunt ze hier weer verwijderen.
Afspraken, zorgroutes en een privé beginpunt.

Voordat we beginnen
Als we over ons eigen werk praten, moeten we afspreken hoe we omgaan met wat er gezegd wordt. Deze afspraken, en de zorgroutes erachter, gaan vóór elke oefening.
Deel de startafspraken op het scherm en nodig uit tot aanpassingen, hardop of in de chat, tot iedereen ermee kan leven. Maak afspraken over camera's en ondertiteling, noem de zorgroutes en geef dan tien stille minuten, camera's naar keuze, waarin ieder voor zich de privéreflectie “Waar ik nu sta” invult.
Zet de afspraken op een flip-over, pas ze samen aan en bewaar het vel voor elke sessie.
Vóór deze sessie noemt de organisator van de groep, als die er is, de zorgroutes: bij wie je terechtkunt als iemand het moeilijk heeft, binnen en buiten de groep, en hoe je de lokale noodhulp bereikt. Schrijf ze hier in en houd ze op het scherm. Als je groep geen gastorganisatie heeft, spreek dan nu twee dingen af: één persoon in de groep, niet de begeleider, bij wie mensen terechtkunnen; en één hulpdienst buiten de groep in het eigen land van ieder persoon. Een overzicht van crisislijnen per land staat op findahelpline.com. Bedreigingen of intimidatie die met dit werk te maken hebben, vallen buiten wat deze sessies kunnen dragen. Bepaal samen wie je zou vertrouwen om te helpen, en dat is voor sommige groepen niet de politie. Niemand kan beloven dat er in een groep niemand zit die dingen zou doorvertellen. Zeg alleen wat je zonder bezwaar herhaald zou zien.
Waar de antwoorden blijven. De reflectie “Waar ik nu sta” blijft op ieders eigen apparaat en wordt nooit verzameld. Als je groep ook een evaluatie doet, staat die daar los van, met een eigen toestemming, en zegt de organisator van de groep wie die antwoorden beheert. Open de reflectie.
We leren kennen wat ons werk drijft en waar onze reacties onder druk vandaan komen.

Sessie 1
Lange campagnes en trage overwinningen kunnen vervagen waar onze inzet eigenlijk voor is. Als we naar onze redenen kijken, zien we welke we zelf kozen en welke we onderweg hebben opgepikt.
In breakouts van drie opent ieder het gedeelde ladder-sjabloon, schrijft één taak op de onderste sport en vraagt drie keer: “Waarvoor eigenlijk?” Markeer welke sporten gekozen voelen en welke zijn opgepikt uit opleiding, familie of werkcultuur. Terug in de hoofdruimte typt ieder alleen één bovenste sport in de chat, en de groep ziet waar ladders elkaar raken.
Teken de ladder op papier en werk in groepjes van drie. Ieder deelt hardop één bovenste sport, en jullie zien waar verschillende ladders elkaar raken.

Sessie 2
Na een moeilijke vergadering is het makkelijk om die dagenlang opnieuw af te spelen, of meteen door te rennen naar het volgende. Met zorg terugkijken laat ons leren van een moment zonder er schuld van te maken.
Open het gedeelde sjabloon met drie vakken (Moment, Vraag, Inzicht). Oefen in tweetallen in een breakout op de verzonnen casus hieronder, en werk daarna voor jezelf, camera's naar keuze, aan een eigen moment. Niemand deelt het eigen moment. Stel vragen die naar begrip zoeken, en laat het inzicht informatie zijn, een volgende stap of een vraag om hulp. Kies een klein moment, ongeveer een 3 op 10 qua moeilijkheid. Bewaar grotere momenten voor een supervisor, een hulpverlener of iemand die je vertrouwt.
Vouw een blad in drie vakken en oefen in tweetallen op de verzonnen casus, daarna voor jezelf op een eigen moment. Kies een klein moment, ongeveer een 3 op 10 qua moeilijkheid. Bewaar grotere momenten voor een supervisor, een hulpverlener of iemand die je vertrouwt.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.

Sessie 3
Onder druk kan een eerste verhaal zoals “niemand luistert” of “alles komt op mij neer” voelen als de hele waarheid. Zoeken naar wat óók waar is, houdt het verlies in beeld en kan een andere weg vooruit laten zien.
Neem in breakouts van drie de verzonnen tegenslag hieronder en schrijf het eerste, smalle verhaal in een gedeeld document. Voeg twee andere verhalen toe die de feiten ook ondersteunen, en streep daarna elk verhaal door dat het verlies kleiner maakt of de persoon de schuld geeft. Kies het verhaal dat een realistische volgende stap opent, en dat kan ook rust zijn of nog even niets doen.
In kleine groepen op papier: het eerste verhaal, twee andere die de feiten ondersteunen, streep elk verhaal door dat het verlies kleiner maakt, kies het verhaal met een realistische volgende stap.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.
We oefenen goed luisteren en nieuwsgierig blijven, vooral bij mensen die er anders naar kijken.

Sessie 4
In een gespannen ruimte luisteren we vaak terwijl we ons antwoord al voorbereiden. Teruggeven wat we hoorden, laat mensen zien dat ze begrepen zijn, ook als we het oneens zijn.
In breakouts van twee praat de een 90 seconden over een licht moment op het werk, terwijl de ander luistert zonder advies te geven of bij te sturen. De luisteraar geeft één zin terug die begint met “Wat ik hoorde was...” en de spreker mag die verbeteren. Neem in een tweede ronde een milde kwestie waar jullie anders over denken en geef de andere kijk terug zonder in discussie te gaan. Camera's mogen uit blijven; geef terug met je stem of in de chat van de breakout.
Hetzelfde in tweetallen, tegenover elkaar of naast elkaar, wat het prettigst is.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.

Sessie 5
In gepolariseerde debatten beslissen we vaak al waarom mensen tegen ons zijn voordat we het ze vragen. Echte vragen laten meer zien van hoe zij het zien en waar een echt gesprek zou kunnen beginnen.
Neem het verzonnen conflict hieronder. Ieder schrijft voor zichzelf een eerste verklaring op voor het standpunt waar die het mee oneens is, en schrijft daarna drie minuten lang alleen vragen. Sorteer op een gedeeld whiteboard oppervlaktevragen en wortelvragen over oorzaken, macht en aannames. Bekijk in breakouts van drie één wortelvraag vanuit twee posities, die van jou en die van hen.
Hetzelfde met plakbriefjes op een muur, met groepjes van drie die ervoor staan.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.

Sessie 6
Gespannen vergaderingen bevoordelen meestal de snelste en luidste mensen. Kleine zetten van wie het gesprek leidt, zoals een open vraag of een korte stilte, kunnen ruimte maken voor alle anderen.
Neem in breakouts van vier of vijf een besluit met echte afwegingen, aan de hand van de verzonnen casus hieronder. Ieder heeft een spreekbudget van drie beurten en houdt dat zelf bij. Een gespreksleider stelt open vragen, laat korte stiltes vallen en kijkt wiens kijk ontbreekt. Praat terug in de hoofdruimte over macht, spreektijd en wie de eer kreeg voor welke ideeën. Praat over het patroon, en laat iedere persoon in de ruimte erbuiten.
Groepjes van vier of vijf aan een tafel, met elk drie fiches om aan spreken te besteden. Praat over het patroon, en laat iedere persoon in de ruimte erbuiten.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.
We leren onze vroege stresssignalen kennen en hoe we geaard blijven als een ruimte gespannen wordt.

Sessie 7
Een vijandige vraag of een afwijzend antwoord kan een sterke neiging oproepen om terug te slaan of dicht te klappen. Onthouden dat gevoelens veranderen, geeft ons ruimte om onze volgende stap te kiezen, en om steun te vragen, zonder het erger te maken.
Neem in breakouts van drie het verzonnen moeilijke moment hieronder en schets in een gedeeld document hoe het gevoel in het komende uur zou kunnen veranderen. Voeg op het moeilijkste punt één ding toe om alleen te doen, één persoon om je tot te wenden en één manier om even weg te stappen. Markeer elke reactie die het erger zou kunnen maken, zoals een snel antwoord online, en werk die om zonder de impuls te veroordelen.
In kleine groepen op een groot vel: het uur als een lijn, het hoogtepunt gemarkeerd, drie manieren om erdoorheen te komen.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.
Sla “Beledigingen in de reacties” over als iemand in de groep online te maken heeft gehad met scheldpartijen, intimidatie of bedreigingen.
Als deze sessie veel losmaakt, staat Zorg onderaan de pagina.

Sessie 8
In een verhit gesprek kan de volgende reactie onmiddellijk voelen. Een korte pauze en steun die we vooraf hebben geregeld, geven ons meer invloed op wat er daarna gebeurt.
Loop STOPP samen door aan de hand van het verzonnen verhitte gesprek hieronder, met de stappen op het scherm. Bouw daarna samen een menu op een whiteboard in drie kolommen: wat we alleen kunnen doen, wie kan helpen en wat er in de omgeving zou kunnen veranderen. Laat het bord openstaan, zodat de groep er tussen de sessies iets aan kan toevoegen.
Hetzelfde op een flip-over, aan het eind gefotografeerd zodat de groep het menu houdt.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.
Als deze sessie veel losmaakt, staat Zorg onderaan de pagina.
Een privé toen-en-nu, en wat de groep voortzet.

Na sessie acht
Verandering is makkelijker te zien als we bewust terugkijken. Deze sessie geeft ieder een privé toen-en-nu, en de groep de kans om te benoemen wat ze voortzet.
Geef vijftien stille minuten, camera's naar keuze, waarin ieder de privéreflectie opnieuw invult en het eigen toen-en-nu leest. Deel in breakouts van drie één ding dat je blijft oefenen, als je dat wilt. Verzamel weer samen suggesties voor de volgende groep in een gedeeld document, zonder naam.
Hetzelfde, met een vel aan de muur voor suggesties zonder naam.
Waar de antwoorden blijven. Je toen-en-nu blijft op je eigen apparaat en niemand anders ziet het. Als je groep een evaluatie doet, staat die daar los van, met een eigen toestemming, en gaan de antwoorden naar waar de organisator van de groep dat heeft aangegeven. Open de reflectie.
Twee manieren waarop een groep samen kan verzamelen wat ze geleerd heeft. De organisator van de groep, of wie de evaluatie plant, kiest er een van, of geen van beide.
Teken samen een kaart die vanuit de sessies naar buiten uitwaaiert: wat ieder heeft geprobeerd, wat er veranderde in het eigen werk, en wat er daarna voor andere mensen veranderde. Iedereen mag iets aan de kaart toevoegen, en niemand hoeft het.
Chazdon, S., Emery, M., Hansen, D., Higgins, L., and Sero, R. (Eds.) (2017). A field guide to ripple effects mapping. University of Minnesota Libraries Publishing. Pagina van de uitgeverIn groepjes van drie vertelt wie dat wil over de ene verandering uit deze weken die voor diegene het meest betekent, en waarom. Wie dat wil, mag een verhaal aanbieden om te bewaren, met eigen toestemming. Geen enkel verhaal wordt boven een ander geplaatst.
Davies, R., and Dart, J. (2005). The 'Most Significant Change' (MSC) technique: a guide to its use. Pagina van de uitgeverToen en nu. Vóór de oogst leest ieder in z'n eentje het eigen toen-en-nu uit “Waar ik nu sta”. Het blijft van hen, en niemand vraagt wat erin staat. Open je toen-en-nu.
Alles wat in de oogst gezegd wordt, wordt uit vrije keuze gezegd. Laat namen en details van ieder ander weg.
De eigen evaluatie van je groep. Als je groep na deze sessies een eigen evaluatie doet, deelt de organisator de link ernaartoe. Die staat buiten deze site, met een eigen toestemming, en niets van hier komt erin terecht.
Vijf extra sessies die een groep kan toevoegen waar dat nodig is. Elke sessie houdt dezelfde vorm van 75 minuten en put uit oefeningen van het Wholebeing-raamwerk. Voeg er een, twee of geen toe. Bied de rouwmodule pas aan als de groep minstens vier keer bij elkaar is geweest.

Keuze, na sessie 3
Veel van dit werk vraagt mensen om ons te vertrouwen voordat we dat verdiend hebben, en om elkaar te vertrouwen aan weerszijden van een tafel. Een verhaal vertellen van voordat we wisten hoe het zou aflopen, laat anderen ons ontmoeten zoals we toen waren, onzeker en nog steeds aan het proberen.
Deze module past na sessie 3, Het eerste verhaal, en houdt dezelfde 75 minuten: een kaart om aan te komen, een korte inleiding, de activiteit, privéreflectie en een afsluiting.
Ieder neemt acht stille minuten met de oefening “Voordat je het einde kende” uit het raamwerk en schrijft een paar regels over een moment in het eigen werk waarop nog niet duidelijk was hoe het zou aflopen. In breakouts van drie leest wie dat wil de eigen regels voor, zonder de les eraan te verbinden. Luisteraars geven één ding terug dat hun opviel aan de persoon, zonder advies. Terug in de hoofdruimte praat de groep over hoe het was om gehoord te worden vóór het goede einde.
Schrijf op papier en ga daarna in groepjes van drie zitten. Voorlezen is een keuze, en passen is altijd goed. Luisteraars geven één ding terug dat hun opviel, zonder advies.

Keuze, na sessie 6
Coalities brengen mensen samen die dezelfde verandering willen om verschillende redenen, en sommige meningsverschillen blijven terugkomen. Stap voor stap naar de spanning toe bewegen helpt ons zien wat ons nog bij elkaar houdt.
Deze module past na sessie 6, Ruimte voor elke stem, en houdt dezelfde 75 minuten: een kaart om aan te komen, een korte inleiding, de activiteit, privéreflectie en een afsluiting.
Gebruik een verzonnen meningsverschil in een campagnegroep, zoals twee leden die hetzelfde kleine budget aan verschillende acties willen besteden. In breakouts van drie spreekt er voor elke kant één persoon, en de derde luistert en geeft terug waar elke kant om geeft. Wissel één keer van rol. Terug in de hoofdruimte benoemt de groep wat beide kanten delen. Daarna mag ieder voor zich “Stap naar de spanning toe” of “Spanning houdt de vlecht bijeen” proberen, met een meningsverschil uit het eigen leven dat privé blijft.
Werk in groepjes van drie met dezelfde verzonnen casus, op papier. Houd elk echt meningsverschil in de ruimte buiten de activiteit, en alleen voor de privéoefening daarna.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.

Keuze, na sessie 2
Uitputting wordt in dit werk vaak genoemd en zit vaak ingebakken in hoe het werk georganiseerd is. Een eenvoudig nee zeggen, en anderen een deel van de last laten dragen, horen bij hoe een beweging standhoudt.
Deze module past na sessie 2, Met zorg terugkijken, en houdt dezelfde 75 minuten: een kaart om aan te komen, een korte inleiding, de activiteit, privéreflectie en een afsluiting.
Ieder tekent snel een kaart van wat er deze maand op de eigen schouders ligt, zonder dat iemand anders die ziet. Neem daarna tien stille minuten met “Het nee overhandigen” of “Geef er iets van uit handen”. In breakouts van drie deelt ieder, als die dat wil, één zin over een deel van de last dat neergelegd of gedeeld zou kunnen worden. Terug in de hoofdruimte praat de groep over wat het in de eigen manier van werken moeilijk maakt om nee te zeggen.
Teken de kaart op papier en houd hem voor jezelf. Deel één zin in je groepje van drie als je dat wilt, of pas.

Keuze, na sessie 7 Alleen privé
Mensen die werken voor verandering dragen vaak rouw om een toekomst waarop ze hoopten en waarop ze niet meer kunnen rekenen. Deze sessie geeft die rouw een stille plek. Alles wat persoonlijk is, blijft er privé.
Deze sessie is niet verplicht, en geen enkel onderdeel ervan is dat. Bied haar alleen aan aan een groep die in sessie 0 haar afspraken heeft gemaakt en minstens vier keer bij elkaar is geweest.
Vertel mensen minstens een week van tevoren, in de uitnodiging: wat de sessie is, dat ze niet verplicht is, en dat niemand hoeft te zeggen waarom die niet komt. Houd niet bij wie er komt. Ze is niet bedoeld voor iemand die de afgelopen maanden een dierbare heeft verloren, die oorlog, ontheemding of een acute dreiging doormaakt, of die in crisis is. Ze is geen vervanging voor therapie of rouwbegeleiding.
Bied deze sessie niet aan als leidinggevenden of anderen met macht over de rest in de ruimte zijn. Leid haar niet als je zelf rouwt om iets recents. Leid haar samen met een tweede begeleider.
Er wordt niets persoonlijks hardop gedeeld, niet in breakouts en niet in de chat. Ieder werkt alleen, en niemand wordt gevraagd wat diegene heeft geschreven.
Noem aan het begin de zorgroutes van de groep. Blijf na de sessie tien minuten. Luister, bedank iedereen die naar je toe komt, en wijs hen op hun zorgroutes. Probeer niet zelf hulpverlening te geven.
Iedereen kan op elk moment weggaan zonder te zeggen waarom. Als je je zorgen maakt om iemand, volg dan de zorgroutes van je groep. Als iemand in direct gevaar is, neem dan contact op met de lokale hulpdiensten.
Deze module past na sessie 7, Blijven bij een moeilijk moment, en houdt dezelfde 75 minuten: een kaart om aan te komen, een korte inleiding, de activiteit, privéreflectie en een afsluiting.
Na de notities over zorg neemt ieder vijftien stille minuten voor zichzelf, met de camera uit als die dat wil, met de oefening “Het leven dat je verwachtte” uit het raamwerk, of met papier en pen. Het is privé schrijven: er wordt niets voorgelezen en niets verzameld. Daarna biedt de begeleider een kort moment van samen stil zijn aan, en ieder mag één neutraal woord in de chat typen over hoe die vertrekt, zoals moe of rustig, of passen. Blijf online in het gesprek met je microfoon uit en let op privéberichten. Zeg tegen mensen dat ze je op elk moment een bericht kunnen sturen.
Geef ieder papier, ruimte en tijd alleen. Er wordt niets voorgelezen of ingeleverd, en mensen mogen hun tekst mee naar huis nemen of verscheuren. Sluit af met een minuut stilte en één neutraal woord per persoon, of een pas. Zorg voor tissues, zeg dat mensen even weg mogen gaan en terugkomen, en zorg voor een tweede begeleider die mee naar buiten kan gaan met wie even weg moet.

Keuze, na sessie 8
Verandering gebeurt ook in de ruimtes waar we al zitten: wie de eer krijgt, wie gehoord wordt en hoe een probleem wordt geformuleerd. Kleine zetten daar tellen op tot een ander systeem.
Deze module past na sessie 8, Een stevigere volgende stap, en houdt dezelfde 75 minuten: een kaart om aan te komen, een korte inleiding, de activiteit, privéreflectie en een afsluiting.
Gebruik een verzonnen teamoverleg waarin het idee van een jongere collega wordt genegeerd en later herhaald door iemand die hoger in rang is. Plan in breakouts van drie twee kleine zetten: de collega de eer geven als die er niet bij is, en het probleem zo anders formuleren dat meer mensen ermee aan de slag kunnen. Terug in de hoofdruimte deelt elke breakout één zet. Daarna mag ieder voor zich “Erkenning als ze er niet zijn”, “Dezelfde feiten, een nieuwe houding” of “Waar zwijgen goedkoper is” proberen.
Werk in groepjes van drie met hetzelfde verzonnen overleg, op papier, en deel één zet met de hele ruimte.
De verzonnen casus. Kies er een die nu niet in je groep speelt. Als een ervan te dichtbij komt, wissel hem dan om of verzin een lichtere.
Je e-mail opent met de naam van de sessie die je kiest in het onderwerp, en er wordt niets verstuurd tot jij op verzenden drukt. Een mens leest deze berichten.
Of schrijf naar info@recipesforwellbeing.org
Deze sessies veranderen naarmate we leren van de groepen die ze gebruiken. Als je groep ze precies zo nodig heeft als toen jullie begonnen, voor een evaluatie of een verslag, gebruik dan een gedateerde versie. Een gedateerde versie verandert nooit.
Deel de link naar jouw versie met je groep, dan blijft die hetzelfde zo lang als je hem nodig hebt. De kaarten en lessen voor de klas waarnaar hij linkt, zijn de huidige.

Twee of drie mensen, één keer tussen de sessies, ongeveer dertig minuten, online of in het echt.
Vertrouwelijkheid. Wat in de kring gezegd wordt, blijft in de kring, tenzij iemand mogelijk ernstig gevaar loopt. Dan zegt wie het hoorde dat, en vraagt wie kan helpen. Alleen het anonieme thema gaat naar buiten, en alleen als iedereen ermee instemt.
Een thema meenemen. Aan het begin van de volgende sessie kan elke kring zijn ene thema in één zin inbrengen, zodat de hele groep ervan leert. Niemand wordt gevraagd van wie de ervaring kwam.
Als je groep al met intervisie werkt, gebruik dan je eigen vorm en houd de teruggeefregel en de afspraak over vertrouwelijkheid aan.
Een privéplek om na te denken, voor en na een moeilijk gesprek.
Het blijft op dit apparaat en er wordt nergens iets naartoe gestuurd. Laat namen en details van ieder ander weg, ook van de mensen met wie of voor wie je werkt. Als iemand anders je apparaat zou kunnen zien, vink dan het vakje voor een gedeelde computer aan of schrijf op papier.
voor een notitieboek of aan de muur.

Woede, angst en uitputting zijn normaal in dit werk, en rouw om een toekomst waarop we hoopten ook. Deze sessies zijn geen vervanging voor therapie. Als deze gevoelens zwaar op je drukken, hoef je ze niet alleen te dragen: wend je tot iemand die je vertrouwt, zoals een vriend, een collega, een arts of een hulpverlener. Als iemand in direct gevaar is, neem dan contact op met de lokale hulpdiensten.